Jeszcze nie miałyście okazji zobaczyć naszego odświeżonego wnętrza :) Myślę, że sporadycznie ukaże się tu jakieś zdjęcie. Wszystko przez to, że nie dopieściłam pokoju tak, jakbym tego chciała. A plany mam wielkie, jeszcze dużo przede mną. Dlatego dzisiaj jedno ujęcie - nasze pierdoły stojące na komodzie :) Ramka w najbliższym czasie zostanie zmieniona na taką w białym kolorze.

Jak Wam się podoba? :)

Zima się zbliża, dnie coraz krótsze, a wieczorami często nie ma co oglądać, gdy kończą się seriale w telewizji. W związku z tym przyszłam Wam polecić serial, który mnie osobiście oczarował, zachwycił i sprawił, że obudziła się we mnie żądza chcenia więcej i więcej oglądania, a tu... trzeba czekać na kolejny sezon aż do wiosny :D

Mowa tutaj o... Grze o Tron. Serialu, który podbił serca ludzi na całym świecie, w tym gwiazdom w Hollywood.  Został także pozytywnie oceniony przez krytyków. To już o czymś świadczy :)

O czym jest serial? Opowiada o Siedmiu Królestwach, państwie na kontynencie Westeros. Po latach spokoju, gdy zostaje obalony "Szalony Król", nagle umiera królewski namiestnik, a panujący król Robert Baratheon mianuje namiestnikiem swojego przyjaciela Eddarda Starka. Pierwszy sezon opowiada w większości o losach rodziny Starków. Jednak nie jest to historia sielankowa. Jest tu krew, pot i łzy, przemoc i ogromna dawka seksu. Każda postać ma swoją historię do opowiedzenia. Każdy z aktorów wzbudza emocje. Ba, jeden jest tak bezlitosny i okrutny, że przez tę jedną rolę nienawidzi go chyba każdy oglądający ten serial! 

Gra aktorka świetna, do tego rewelacyjne stroje, piękne kobiety, seksowni mężczyźni często pokazujący umięśnione pośladki :D :D (moimi faworytami są Jon Snow, Khal Drogo oraz Petyr Baelish).

Odcinki trwają 50 minut i... to mało! Akcja jest na tyle wciągająca, że czuję się zawsze niedosyt. Losy tych postaci wciągają, bardzo. Mam wrażenie, jakbym tam była, utożsamiała się z nimi. Niektórym kibicuję, innych nie lubię, niektórzy przyprawiają mnie o ciarki. Ale... Uwielbiam ten serial. Może nie od pierwszego odcinka, alejuż od drugiego, który wciągnął mnie niesamowicie. Na tyle, że w oczekiwaniu na piąty sezon zaczęłam czytać książkę, na podstawie której napisano scenariusz tego serialu. 

Jestem zachwycona, dlatego Wam go polecam.

A może już go oglądałyście bądź jesteście w trakcie? Dajcie znać w komentarzach :)

Jesienią i zimą potrzebuję czegoś, co mocno mnie rozgrzeje. W tej kwestii najlepiej radzą sobie zupy :) 

Marchewkę wielbię, jednak syn już nie bardzo za nią przepada. W związku z tym przemycam mu ją pod postacią kremu, który chętnie i z apetytem zajada. Zupa prosta i tania, więc polecam wypróbować :)

Składniki

1 kg marchwi

bulion warzywny/ mięsny

korzeń pietruszki

cebula

spory ziemniak

2 liście laurowe

3 kulki ziela angielskiego

bazylia

tymianek

słodka mielona papryka

curry

sól i pieprz

opcjonalnie śmietana do podbcia

groszek ptysiowy lub grzanki do podania

Nastawiamy bulion, aby delikatnie się gotował na małym ogniu. W tym czasie obieramy cebulę, opalamy ją nad ogniem i wrzucamy do bulionu. Dodajemy pokrojone i obrane marchewki, pietruszkę, ziemniaka, liście laurowe i ziele angielskie. Gdy warzywa zmiękną wyciągamy liście i ziele. Blendujemy. Doprawiamy do smaku przyprawami (tymianek, bazylia, curry, papryka, sól i pieprz). 

Opcjonalnie odlewamy chochlę zupy do miski, dodajemy 2 łyżki śmietany i mieszamy trzepaczką. Zupę wyłączamy i wlewamy podbitkę, mieszamy.

Podajemy z grzankami lub groszkiem ptysiowym

Hello! :)

Po długiej nieobecności powracamy na bloga. Jak wiecie na dłuższy czas zostałam pozbawiona komputera, ale w końcu został naprawiony, więc i dla mnie jest to duża wygoda.

Zniknęliśmy na całe 3 tygodnie. Wszystko spowodowane przez dawno planowany remont. Wymienialiśmy drzwi, wiązało się to z kuciem ścian, więc było i malowanie, i wymiana mebli :) Do tego remont przedpokoju (jeszcze nie skończony) i pokoju Juli pseudo DeDe. Na te 3 tygodnie przenieśliśmy się do baby Boji. Na początku mieliśmy problemy ze spaniem, ale później przywykliśmy. Fabiś zakochany w babci, nawet przez sen ją wołał. Ale sielanka się skończyła. Wczoraj wróciliśmy do domu, a wieczorem Fab nie mógł znaleźć sobie miejsca. Popłakiwał, prawie do północy nie mógł usnąć, wołał babę Bojo... Tęsknota... Bo dziwnie tak wrócić nam było po takiej przerwie. Na szczęście babcia mieszka blisko, więc możemy ją często odwiedzać :) A dzisiaj babcia nawiedza nas, żeby zobaczyć jak te remonty nam poszły.

W ciągu tych 3 tygodni Fabiś chorował. Przywlókł wirusa ze żłobka (bo bardzo inteligentna matka puściła dziecko z zapaleniem oskrzeli i jeszcze tym się szczyciła w szatni...). Wizyty u pediatry, skierowanie do pulmunologa... Bujanie się od przychodni do przychodni. Portfel schudł w zastraszającym tempie, ale dla dobra dziecka wszystko! Przez te 3 tygodnie był pod inhalacjami (które będą kontynuowane 3 miesiące), syropami, tabletkami... Do tego byliśmy na pobieraniu krwi w kierunku IGe/IGa gdzie wszystko na szczęście jest w normie. Fabiś miał też rtg płuc, wynik też ok. Diagnoza po 3 tygodniach - osłuchowo jest w miarę, ale żłobek na 1,5 miesiąca a może w ogóle trzeba będzie odpuścić. Także nie nudziliśmy się. O pobieraniu krwi i rtg napiszę coś więcej w osobnej notce, o tym jak się przygotowaliśmy do tych badań, aby obyło się bez płaczu.

Tęskniliście za nami? :)