A Wy dzisiaj świętujecie?

Halloween to święto raczej zagraniczne. Chociaż wchodzi już także w kręgi kulturowe tutaj u nas, w Polsce. Coraz częściej dzieci pukają tego dnia do domów prosząc o słodycze. Organizowane są też zabawy i bale przebierańców.

Ale czy to naprawdę jest nam potrzebne?

Zachwyt wszystkim co związane z Ameryką trwa od lat 90. Fala tych wszystkich amerykańskich rzeczy jest coraz większa. Przyjęło się wiele zagranicznych nazw, jedzenie fast foodów (w tym mcd), a teraz jeszcze ich święta. Jak to dobrze podsumowała Mama Diabełka - niedługo będziemy wpierdzielać indyki na święto dziękczynienia ;)

Dla mnie 31 października jest dniem zadumy. Zawsze myślę wtedy o przemijającym czasie oraz o bliskości z rodziną. Wspominam wtedy wszystkie piękne chwile, zastanawiam się nad tym co będzie. Wybieram kwiaty oraz znicze. Dla mnie to czas nostalgii. 1 listopada idę na cmentarz i odmawiam modlitwy za zmarłych.

źródło

Wcale nie potrzebuję dzień wcześniej zabaw i proszenia obcych dzieci o słodycze. Dla mnie czas na przebieranki i takie zabawy jest w okresie karnawału. Kiedy w szkołach są zabawy choinkowe, a młodzież wybiera się na dyskoteki zabawić się, wyszaleć i przebrać.

Mam wrażenie, że Polska kultura wymiera właśnie przez takie zaniedbywanie jej. Bo niedługo w tym całym zachwycie innymi krajami i kulturami zapomnimy o tej najważniejszej: naszej.

Chyba w żadnej kulturze nie ma tak pięknych zwyczajów, jak np. Polska Wigilia. Kiedy razem z rodziną siedzimy, łamiemy się opłatkiem, spożywamy wieczerzę, śpiewamy kolędy. W innych krajach jest pośpiech, zgiełk. Nie ma już takiej atmosfery.

Ludzie powoli zapominają o Polskiej kulturze i podążają za modą. Ale pamiętajcie, nie jesteśmy gorsi tylko dlatego, że to akurat święto jest u nas inaczej obchodzone.

Fabisia chcę wychować właśnie w takim przekonaniu. Chciałabym, aby czas na przebieranki był w karnawale, a jednak 1 listopada kojarzył mu się z czasem poświęconym rodzinie, a nie dniem po Halloween.

PS. Absolutnie nie miałam na celu obrażanie kogokolwiek świętującego dzisiaj. Każdy ma prawo do swojej opinii :)
PS. Natalko, byłaś moją inspiracją :D

Nie pojawiały się na blogu takie wpisy, więc dajcie znać, jak Wam się podoba taki pomysł i czy chcecie częściej oglądać takie notki :)

Pomysłów na dzisiejszą notkę miałam 'milion pińćset', ale wybaczcie - padam ze zmęczenia po całym dniu. Chyba ta beznadziejna dzisiejsza pogoda tak mnie wykończyła.

Dlatego dziś więcej zdjęć niż czytania :)

W końcu mam na czym dodawać Wam notki. Misiowa Babcia zainwestowała w notebooka, więc jej go podkradłam ;) Sama też szukam jakiegoś sprzętu, na którym mogłabym pracować - nie będę czarować, jest mi potrzebny na uczelni. Także szukam czegoś taniego, a ciężko znaleźć dobry i tani sprzęt...

No, ale nie przynudzam już i przechodzę do konkretów.

Ostatnio dużo się u nas dzieje. Czasami brakuje mi sił na bloga. Zresztą pewnie to zauważyłyście. Organizacja czasu wyszła mi całkiem ok, bo mam czas dla dziecka i na domowe obowiązki. Tylko właśnie... Wieczorami jestem już tak zmęczona, że zazwyczaj tylko czytam co u Was słychać i jestem tak padnięta, że nie mam sił nawet na napisanie komentarza... Ale odwiedzam Was i jestem na bieżąco!

Zajęcia na uczelni są bardzo ciekawe. No, oprócz statystyki opisowej. Jednakże trwają bardzo długo, w czwartki od 10 rano do 21:30... W związku z tym odwiedziłam dziekanat, przedstawiłam swoją sytuację i zapytałam co robić. Pani dziekan zaproponowała mi indywidualny tok nauczania, gdzie sama ustalam sobie plan i sposób zaliczenia materiału oraz miałabym możliwość opuszczenia do 50% ćwiczeń (teraz mogę to zrobić tylko 2 razy). Złożyłam już podanie. W przyszły poniedziałek będzie decyzja czy przyznają mi ten tok. Trzymajcie kciuki :-)

A co u Fabisia? Rośnie, jak na drożdżach. Pojawiają się też kolejne ząbki. Wczoraj zauważyłam prawą dolną dwójkę. Pod palcem czuć już ostatnią czwórkę. Jeszcze jest w dziąśle, ale lada chwila się przebije. Już to odczuwamy. Fabiś jest bardzo marudny i co chwilę płacze. Dzisiejsza noc była tragiczna, bo 3/4 przepłakał, rzucał się na łóżku i gryzł mi sutki. Oby szybko wyszedł ten ząb!

Słowniczek Fabisia coraz bardziej się rozwija. Pomagają w tym karty CzuCzu (obiecuję, będzie o nich notka) oraz... Misiowy Tato, który siedzi i uczy malucha nowych słów. Tak więc Fabiś mówi:
- Kot. Do tej pory było samo ko :-)
- Ka - czyli kwa, kaczka
- Ko - koko, kura/kurczak/kogut
- Kaa - z tym długim a, kra, czyli ptaszki :-)
Ale najbardziej kocham to jego słodkie dobzie i ce (cześć). Urocze to jest :-)

Ostatnio chodzimy także oglądać zwierzątka. Nie ma u nas zoo (niestety) a najbliższe jest chyba dopiero w Zamościu, czyli kawał drogi od nas. W związku z tym korzystamy z tego co jest, czyli... Sklepów. Obok nas jest jeden sklep, gdzie jest wystawa ptaków. Są tam kury, przepiórki, papugi, kanarki itp. Stoimy sobie i je oglądamy, a Fabi ma przy tym ogromną radochę. Ostatnio też odkryliśmy w jednym ze sklepów budowlanych akwaria z rybami. To dopiero był szał! Bardzo mu się podobały i pukał w akwarium, a rybki do niego podpływały :-) gdybym miała akwarium i filtr do wody, to nie zastanawiałabym się tylko kupiła mu złotą rybkę.
Ale kiedyś (obiecałam to sobie) postaram się o piękne i duże akwarium z koralowcem i egzotycznymi rybkami! :-)

A tym czasem życzę Wam miłego weekendu. Korzystajcie z pogody :-)

Długo dojrzewałam do napisania tej notki. Jednak nie chcę przechodzić wobec tego problemu obojętnie. Może ktoś to przeczyta i zrozumie, że nam, samotnym mamom trzeba pomóc?

Bo sama absolutnie nie dam sobie rady sama. Bo potrzebuję wsparcia rodziny. I mam to szczęście, że je dostaję. Że mam z kim zostawić dziecko, żeby załatwić jakieś ważne sprawy...

Zdarzyło się jednak, że musiałam iść z maluchem np. Do urzędu...

Po pierwsze to jest ogromna wyprawa. Bo nie każdy urząd ma podjazd. Nie każdy chce też pomóc. Ile to już razy prosiłam o pomoc we wniesieniu wózka po schodach. A ile razy ludzie się odwracali plecami i udawali, że nie słyszą mojej prośby...

Po drugie muszę uzbroić się wtedy w cierpliwość. Bo stoję zgrzana w kolejce, bo dziecko mi płacze z nudów/głodu/chce spać. Nikt nie przepuści. Ba, jak spróbujesz wejść wcześniej, to jeszcze dostaniesz opieprz, że jest kolejka i każdy czeka! A co tam dziecko, niech płacze! Albo i nie, bo jeszcze Ci powiedzą, że po co bachora ciągniesz ze sobą do urzędu (w tym momencie pozdrawiam idiotkę, która tak nazwała moje dziecko. Mam nadzieję, że karma do niej wróci).

Po trzecie, nawet zakupy są wyczynem. Idąc z dzieckiem i wózkiem mam zagwarantowane, że dziecko wózkiem jechać nie będzie chciało i że będzie mi uciekać w stronę ulicy. Idąc bez wózka na pewno siatka pęknie mi na schodach, a ja nie będę wiedziała czy łapać zakupy czy uciekające dziecko.

Po czwarte, czasami jestem tak obładowana zakupami, mam przed sobą wózek z dzieckiem, że mam nawet problem z otworzeniem drzwi do klatki.
Wiecie ile razy widziałam kitrających się sąsiadów, którzy patrzyli żeby szybko poszła, żeby tylko nie otworzyć mi drzwi? Nie wiem czy to aż tak wielki wysiłek dla nich... Przykre to, że nie potrafią zdobyć się na tak mały gest względem drugiej osoby.

Pod niektórymi względami mam łatwiej. Bo chociażby mam windę. Bo mam z kim zostawić malucha. Bo mam pomoc rodziny i MT. Wsiadam wtedy na rower i staram się, jak najszybciej załatwić wszystkie sprawy, bo nie mam czasu stać w kolejkach. Ale czasami tej pomocy nie mam, jak dostać. I wtedy jestem z tym wszystkim sama. A ta wizja już sama w sobie jest tak przerażająca, że potrafi mnie kompletnie pozbawić humoru.

PODZIWIAM WAS, SAMOTNE MAMY!

Pamiętajcie, że nie jesteście same. Uśmiech naszych dzieci wynagradza wszystkie trudy. Nie poddawajcie się i idźcie przez życie z podniesioną głową!

Ja, staram się tak właśnie żyć. I nie przejmować tymi problemami i gadaniem innych. Jestem silna i dam sobie radę. Wy też! Tylko w to uwierzcie

Jest ciężko ostatnio. W domu mam małego zazdrośnika!

Fabiś domaga się 100% mojej uwagi. Dosłownie.

Mycie naczyń jest złe, wg syna. Jak tylko widzi mnie przy zlewie, to jest płacz - bo mama nie poświęca synowi uwagi.

Czytanie gazety jest złe - powody, jak wyżej.

Nawet rozmowa z moją mamą jest zła, no bo jak to mama może rozmawiać z kimś innym?

A niech się ktoś przytuli do Misiowej Babci, to skończy pogryziony i pobity ;)

Mama, Tata, Babcia, Ciocia czy Wujek muszą iść z Fabiśkiem do pokoju, bo prowadzi wszystkich za rękę. Trzeba wtedy siedzieć i patrzeć co robi bądź się z nim bawić. Nie wolno wtedy robić nic innego.

Skąd mu się wzięła taka zazdrość??

Z jednej strony jest to słodkie i urocze, a z drugiej troszkę męczące, bo nie mogę spokojnie wymyć naczyń.

Wasze dzieci też tak mają?

Kochane mam do Was ogromną prośbę!

Poszukuję wózka- parasolki. Wózek dla MT i mojej babci, żeby bez problemu mogli go wnieść sobie na 2 piętro.

Mam do wydania 250 zł, więc nie zaszaleję :)

Orientujecie się czy znajdę coś w tej cenie?

Zależy mi na tym, żeby wózkiem jednak pojeździć i żeby nie rozpadł się w przeciągu kilku pierwszych miesięcy.

Póki co patrzyłam na ofertę Cam Micro oraz 4 Baby...

Doradźcie proszę! :-)

źródło

Rok temu pierwszy raz do Was napisałam. Chociaż planowałam założyć bloga będąc jeszcze w ciąży. Nie starczyło mi jednak wtedy odwagi :)

Ale jestem z Wami już tyle czasu! Z jednej strony czuję, jakbym dopiero wczoraj napisała pierwszą notkę, a z drugiej strony nie wyobrażam sobie już życia bez blogosfery :)

Blog przeszedł kilka metamorfoz. Z pamiętnika Fabisia stał się blogiem parentingowo-lifestylowym. I pewnie nadal będzie ewoluował, oby w dobrą stronę :)

Dziękuję Wam za ten wspólnie spędzony z Wami czas, za każde kliknięcie, za każde odwiedziny, za każdy komentarz. Daje mi to naprawdę dużo frajdy :) Bo blog jest zarówno dla mnie, jak i dla Was.

Mam nadzieję, że czytanie go, sprawia Wam tyle samo przyjemności, co mi jego pisanie :)

Przygotowałam dla Was mały konkurs

• Króliczka La Millou
• Herbatę Lord Nelson o smaku porzeczki i marakui
• Dwie maseczki firmy AA

Co należy zrobić, aby wziąć udział w konkursie?

Zapraszam do zabawy!

Wiem, że sporo z Was czeka na tę recenzję. Oto i jest :)

Lipidowy żel do mycia ciała i włosów bez mydła - Mixa Baby

Żel zamknięty jest w białym opakowaniu z pompką o pojemności 250 ml.

Pompka działa bez zarzutu, pomimo kilku upadków jest cała :)

Żel bardzo dobrze się pieni, przez co jest wydajny. Łatwo spłukuje się też z ciała.



Zauważyłam, że po wymyciu się nim ciało jest dobrze nawilżone.

Pięknie pachnie! A ten zapach kojarzy mi się głównie z wiosną. Jaki to zapach? Kwitnącego drzewa akacji.
Na początku był dla mnie troszkę zbyt mocny (byłam przyzwyczajona do mdłych i delikatnych dziecięcych zapachów), ale po jakimś czasie mój nos się przyzwyczaił. Teraz jestem nim zauroczona :)

Zapach utrzymuje się na ciele ponad 12 godzin, pierwszy raz spotkałam się z czymś takim po użyciu jakiegokolwiek żelu.

Myję nim zarówno Fabianka, jak i siebie. I Misiowa Babcia też nam go podkrada od czasu do czasu ;)

Cena w promocji, to ok. 12-13 zł, standardowa jest w okolicach 16-17 zł (Rossman). Dla mnie jest jej wart!

Z czystym sercem mogę Wam go polecić :)

Nóż mi się w kieszeni otwiera. Naprawdę. Czytam w internecie wypowiedzi dot. Karmienia piersią i zastanawiam się. W jakim my ciemnogrodzie żyjemy?! Przecież Polska jest w centrum Europy. Jest cywilizowanym krajem...

Wypowiedzi z fb dotyczące zatoru w piersi:
- mocno masuj. Ma boleć i to normalne
- Ściągaj cały pokarm
Czy perełka. Rada kobiety w ciąży, której ten sposób doradziła inna matka. Bo jej piersi puchną w ciąży...
- Mocne pocieranie ręcznikiem piersi

Gdzie te kobiety mają rozum? Czy one nie rozumieją, jak wielką krzywdę mogą wyrządzić zarówno sobie, jak i osobom, którym takich rad udzielają??
Piersi w trakcie karmienia są bardzo wrażliwe. Masowanie ich podczas kp, jest bardzo ryzykowne. Dlaczego? Bo kruche kanaliki są bardzo podatne na pęknięcia. A co spowoduje pęknięcie? Zastój pokarmu...

I jak kobiety w Polsce mają karmić piesią, skoro otrzymują tak "cenne" porady?
Same odpowiedzcie sobie na to pytanie...

Od pierwszego października moje życie troszkę uległo zmianie.

Jak wiecie, poszłam na studia.

Minęło już kilka dni, kiedy czas muszę dzielić między opieką nad dzieckiem, uczelnią, a domowymi obowiązkami.

Jest ciężko.

Przede wszystkim będąc na uczelni bardzo tęsknię za małym. Ciągle o nim myślę i zastanawiam się co robi, czym się bawi, czy nie jest głodny, czy bez problemu poszedł spać...

Dodatkowo widzę, jak Fabi reaguje na moje ubieranie się. Zaczyna się wtedy łapanie mnie za nogi, płacz. Widok płaczącego dziecka, gdy muszę wyjść z domu... Jest straszny. Mam wtedy ogromne wyrzuty sumienia. Że go zostawiam. Że przepadają mi te najważniejsze chwile z jego życia. I jadę na uczelnię z duszą na ramieniu...

Natomiast gdy przebieram się już w uczelnianej szatni... To wiem, że zrobiłam dobrze.

Poszłam na studia dla niego. Żebym mogła znaleźć lepszą pracę i nigdy niczego mu nie zabrakło. Żeby mógł się pochwalić tym, że jego mama ma wyższe wykształcenie.

Robię to też dla siebie. Żeby do końca nie zdziczeć w domu. Teraz mam kontakt z ludźmi. Już nie wyjdę w byle jakiej fryzurze czy dresie ;) Mam dobry pretekst żeby kupić sobie kosmetyki ;)
I przede wszystkim... Chłonę wiedzę, jak gąbka. Naprawdę czuję, że jestem w swoim żywiole. Że w końcu coś robię z sobą i własnym życiem.

Chociaż jestem tak skrajnie rozerwana emocjonalnie... To cieszę się z podjętej decyzji.

A dziś... Cieszę się weekendem i czasem, który spędzam z synem. Bo teraz bardziej go doceniam!

Czy jest wśród Was osoba, która nie lubi w jesienne, chłodne dni rozgrzać się ciepłym napojem? Na pewno nie. Właśnie jesienią delektujemy się herbatą, kawą czy też gorącą czekoladą.

Ja należę do tej pierwszej grupy. Uwielbiam pić herbatę, cały rok. Najlepszy i najbardziej trafiony prezent dla mnie, to albo piękny kubek/filiżanka, albo dobra herbata.

A w kwestii herbat mam dość specyficzny gust.

Chciałam podzielić się z Wami moimi ulubionymi jesiennymi typami herbat.  Ale uwaga, nie każdemu przypadną one do gustu :)


Herbata 1001 Nocy

Możecie ją dostać w herbaciarniach. W jej skład wchodzi: czarna Ceylońska herbata, kwiaty pomarańczy, róży i jaśminu, owoce czereśni i pomarańczy.
W smaku jest słodkawa. Na pierwszy plan przebija się smak jaśminu, przez co dla niektórych może wydawać się troszkę mdła.
Lubię ją za jej delikatność i cudowny bukiet smakowo-zapachowy.


Herbatę kupiłam ze względu na połączenie smakowe, które kojarzy mi się z... ciepłem.
Lubię ją pić wieczorami, ponieważ dobrze rozgrzewa. Nie umiem za to określić jej smaku. Nie wyczuwam w nim pomarańczy, a cynamon lekko drapie mnie po gardle. Jednak pomimo tego, ten dość specyficzny smak przypadł mi do gustu.
Kupicie ją w sieci sklepów Biedronka.


A ta herbata jest jedną z najdziwniejszych, jakie piłam. Pierwszy jej łyk mnie odrzucił. Nie posmakowała mi. Ale pod koniec szklanki byłam nią już zafascynowana.
Wyczuwa się w niej osobliwe połączenie kwaśnej cytryny i pieprzu. Ale... wszystko zależy od tego, jak długo będziecie ją parzyć. Dłużej parzona smakuje bardzo pikantnie, natomiast taka parzona do 3 minut ma przyjemny cytrynowy smak, a gdzieś w tle czuć odrobinę pikantności.
Zakochałam się w niej i przepadłam. Bo dodaje charakteru. Ma smak. I świetnie mnie rozgrzewa.
Kupicie ją w sieci sklepów Lidl.

Na blogu pojawia się nowy cykl. Nie wiem jeszcze czy dam radę pisać takie notki co tydzień, bo mam mało czasu... Ale mam nadzieję, że się Wam spodoba :)

... Na szczęście nie potrzebnie. Jestem po pierwszym dniu na uczelni.
Było całkiem ok. Grupa jest bardzo duża. Profil ciekawy.
Zamiast zwykłego wfu mam mieć zajęcia z samoobrony (karate i aikido). Do tego strzelnica. Będą też zajęcia fakultatywne z policją.

Zapowiada się naprawdę ciekawie :)

Jedyny minus. Musiałam przenieść się z zajęć wieczorowych na dzienne. Nie wiem kto to wymyślił, żeby wieczorowe trwały do 22. Przecież one są skierowane do osób, które pracują... Wyobrażacie sobie po etacie iść jeszcze do szkoły w tych godzinach? Ja nie... Dlatego wybrałam opcję dzienną. Zajęcia są w średnich dla mnie godzinach (np. Co druga środa jest 10h bez okienka), więc zastanawiam się, jak mały zniesie tak długą rozłąkę... Zazwyczaj wychodziłam na max. 3h... Mam nadzieję, że da sobie radę beze mnie.

Z rzeczy mniej miłych. Chora jestem teraz i ja. Czuje się jakby przejechał po mnie czołg. Boli mnie gardło, głowa, mięśnie, stawy, jestem rozpalona i kapie mi z nosa.

Cudownie...