Książeczka, którą Fabiś dostał na prezent Mikołajkowy od chrzestnego. Pierwsza w naszej biblioteczce książeczka dźwiękowa.



Do tej pory unikałam wszystkich tego typu książek z prostego powodu - już mam po dziurki w nosie wszystkich grających zabawek, które Fabiś co chwilę włącza.

Książeczka bardzo przypadła do gustu Fabciowi. I nawet nie tyle chodzi o dźwięki, które wydaje, a o same rysunki. I tutaj ja sama jestem pod wrażeniem, bo są bardzo ładne, wyraźne i kolorowe.
Do tego ciekawa, krótka rymowana historyjka. Na kartkach napisane jest akurat tyle, żebym spokojnie zdążyła to przeczytać, przed przewróceniem przez niecierpliwca kartki. Także w tej kwestii jest bardzo na plus.

Rozczarowały mnie natomiast dźwięki. W większości przypominają buczenie. Jedynie środkowy dźwięk jest (jako jedyny chyba) dobrze dopasowany do treści, jaką ma przedkładać, czyli słychać płaczące autko i dźwięk radiowozu. A szkoda, bo zapowiadało się fajnie.

Dużym plusem jest dla mnie fakt, że dźwięk można wyłączyć.