Straszny dzień za mną, a raczej kilka minut z tego dnia...

Konrad kupił mi dziś loda gałkowego. Dokładnie jedną gałkę, sorbet pomarańczowy. Zadowolona jadłam sobie loda, aż zjadłam. Został mi sam wafelek, którego wręczyłam Fabisiowi. Ten zadowolony go sobie zjadał.
W tym czasie Konrad poszedł schować wózek, a ja z Małym weszłam do mieszkania i zaczęłam mu ściągać sandałki z nóg.
Nagle zaczął płakać. Patrzę na niego co się dzieje. A tu... z ust wystawała mu owadzia nóżka. Mały czerwony od płaczu, ja przerażona. Migiem otworzyłam mu buzię i wyciągnęłam owada. Poleciałam z nim do łazienki i próbowałam wszystko wyciągnąć mu z ust... W tym czasie przyszedł Konrad, wszystko mu wyjaśniałam już w łazience, a on poszedł sprawdzać co to było. Bałam się, że to była osa... Na szczęście okazało się, że to była jakaś ogromna mucha...
Schowała się w wafelku. Nie wiem kiedy, pewnie już w sklepie....

Co ja się nerwów najadłam... Szczęście w nieszczęściu, że nie była to pszczoła, osa czy inne dziadostwo... Odechciało mi się jedzenia lodów...

Ciężki dzień jutro się szykuje.

Po godzinie 20 przyszła do mnie pewna osóbka. Jutro ma komunię, o przygotowaniach do niej wiedziałam od dawien dawna. Nie szykowałam się na nią, bo dla mnie to obca osoba, a zaproszenia nie miałam, a nawet nie było nic o tym wspominane. No i dostałam je... Na jutro, na 10.30... Prezentu nie mam, finansowo też nie jestem przygotowana. Będzie rano wielkie latanie :/ Bardzo nie lubię takiego zapraszania na ostatnią chwilę... Ale cieszę się, że o mnie pomyśleli :)

Do tego moja babcia świętuje jutro 65. urodziny. Prezent już czeka. Chociaż tortu nie będzie ;) Babcia wyznaje zasadę świętowania okrągłych urodzin. Miałam rano upiec mini tort, ale przez komunię - wizja odpadła...

I tak siedzę teraz, zastanawiam się w co to jutro ubrać siebie i małego Falbianiastego. Czy on wytrzyma w kościele tyle czasu?;/

Dylematy...

Przychodzę dziś z ulubionym Misz-maszem :D Jeśli chcecie być na bieżąco z moimi "twórczościami", to zapraszam na mój profil na Instagramie. Mój nick to soleilkax :)




Krew leciała nam z noska :(

Zbieram się jak sójka za morze do napisania tej notki, a tu ciągle coś do zrobienia... Ale do dzieła! Spinam palce i pośladki :D

Pamiętacie jeszcze notkę o wysiedleniu? Jednak to nie dla nas a Mały śpi nadal z nami. W ostatnich dniach podjęliśmy ostateczną decyzję o skręceniu łóżeczka i zniesieniu go do piwnicy. Rozłożyliśmy też krzesełko do karmienia, bo Fabi nijak nie chciał w nim siedzieć. Teraz ma kąt do zabawy ze stoliczkiem :)


Fabiemu coraz lepiej idzie też chodzenie. Każe siebie prowadzić, steruje też wózkiem. W związku z tym trzeba było rozejrzeć się za butami do chodzenia. Na dworze upał, stanęło więc na sandałkach. Wybór ciężki, bo też nie wiadomo jakie buty będą dobre... Jedni mówią miękkie, inni o usztywnionych... Postawiłam na takie, które mają usztywniony zapiętek, a elastyczną podeszwę. Niestety w moim mieście wybór jest niewielki :( i nie mogłam w 100% kupić tego co chciałam, no ale... Są. Może nie do końca z tak elastyczną podeszwą jakbym chciała, ale są.
Od razu uprzedzam, że nie chciałam nic zamawiać przez internet, bo wolę coś dotknąć, przymierzyć przed zakupem.


Chodzimy też na zakupy, jadamy zupki, bawimy się na placach zabaw i staramy się spacerować. Aktualnie Fabi przechodzi bunt wózkowy. Wozić się nie chce, kończy się to wychodzeniem z wózka, ogromnym rykiem (nawet nie płaczem). Spacery są teraz naprawdę ciężkie. W szczególności kiedy jedną ręką prowadzi się wózek, a na drugiej ma się 11 kg niuńkę ;)