Nóż mi się w kieszeni otwiera. Naprawdę. Czytam w internecie wypowiedzi dot. Karmienia piersią i zastanawiam się. W jakim my ciemnogrodzie żyjemy?! Przecież Polska jest w centrum Europy. Jest cywilizowanym krajem...

Wypowiedzi z fb dotyczące zatoru w piersi:
- mocno masuj. Ma boleć i to normalne
- Ściągaj cały pokarm
Czy perełka. Rada kobiety w ciąży, której ten sposób doradziła inna matka. Bo jej piersi puchną w ciąży...
- Mocne pocieranie ręcznikiem piersi

Gdzie te kobiety mają rozum? Czy one nie rozumieją, jak wielką krzywdę mogą wyrządzić zarówno sobie, jak i osobom, którym takich rad udzielają??
Piersi w trakcie karmienia są bardzo wrażliwe. Masowanie ich podczas kp, jest bardzo ryzykowne. Dlaczego? Bo kruche kanaliki są bardzo podatne na pęknięcia. A co spowoduje pęknięcie? Zastój pokarmu...

I jak kobiety w Polsce mają karmić piesią, skoro otrzymują tak "cenne" porady?
Same odpowiedzcie sobie na to pytanie...

Od pierwszego października moje życie troszkę uległo zmianie.

Jak wiecie, poszłam na studia.

Minęło już kilka dni, kiedy czas muszę dzielić między opieką nad dzieckiem, uczelnią, a domowymi obowiązkami.

Jest ciężko.

Przede wszystkim będąc na uczelni bardzo tęsknię za małym. Ciągle o nim myślę i zastanawiam się co robi, czym się bawi, czy nie jest głodny, czy bez problemu poszedł spać...

Dodatkowo widzę, jak Fabi reaguje na moje ubieranie się. Zaczyna się wtedy łapanie mnie za nogi, płacz. Widok płaczącego dziecka, gdy muszę wyjść z domu... Jest straszny. Mam wtedy ogromne wyrzuty sumienia. Że go zostawiam. Że przepadają mi te najważniejsze chwile z jego życia. I jadę na uczelnię z duszą na ramieniu...

Natomiast gdy przebieram się już w uczelnianej szatni... To wiem, że zrobiłam dobrze.

Poszłam na studia dla niego. Żebym mogła znaleźć lepszą pracę i nigdy niczego mu nie zabrakło. Żeby mógł się pochwalić tym, że jego mama ma wyższe wykształcenie.

Robię to też dla siebie. Żeby do końca nie zdziczeć w domu. Teraz mam kontakt z ludźmi. Już nie wyjdę w byle jakiej fryzurze czy dresie ;) Mam dobry pretekst żeby kupić sobie kosmetyki ;)
I przede wszystkim... Chłonę wiedzę, jak gąbka. Naprawdę czuję, że jestem w swoim żywiole. Że w końcu coś robię z sobą i własnym życiem.

Chociaż jestem tak skrajnie rozerwana emocjonalnie... To cieszę się z podjętej decyzji.

A dziś... Cieszę się weekendem i czasem, który spędzam z synem. Bo teraz bardziej go doceniam!

Czy jest wśród Was osoba, która nie lubi w jesienne, chłodne dni rozgrzać się ciepłym napojem? Na pewno nie. Właśnie jesienią delektujemy się herbatą, kawą czy też gorącą czekoladą.

Ja należę do tej pierwszej grupy. Uwielbiam pić herbatę, cały rok. Najlepszy i najbardziej trafiony prezent dla mnie, to albo piękny kubek/filiżanka, albo dobra herbata.

A w kwestii herbat mam dość specyficzny gust.

Chciałam podzielić się z Wami moimi ulubionymi jesiennymi typami herbat.  Ale uwaga, nie każdemu przypadną one do gustu :)


Herbata 1001 Nocy

Możecie ją dostać w herbaciarniach. W jej skład wchodzi: czarna Ceylońska herbata, kwiaty pomarańczy, róży i jaśminu, owoce czereśni i pomarańczy.
W smaku jest słodkawa. Na pierwszy plan przebija się smak jaśminu, przez co dla niektórych może wydawać się troszkę mdła.
Lubię ją za jej delikatność i cudowny bukiet smakowo-zapachowy.


Herbatę kupiłam ze względu na połączenie smakowe, które kojarzy mi się z... ciepłem.
Lubię ją pić wieczorami, ponieważ dobrze rozgrzewa. Nie umiem za to określić jej smaku. Nie wyczuwam w nim pomarańczy, a cynamon lekko drapie mnie po gardle. Jednak pomimo tego, ten dość specyficzny smak przypadł mi do gustu.
Kupicie ją w sieci sklepów Biedronka.


A ta herbata jest jedną z najdziwniejszych, jakie piłam. Pierwszy jej łyk mnie odrzucił. Nie posmakowała mi. Ale pod koniec szklanki byłam nią już zafascynowana.
Wyczuwa się w niej osobliwe połączenie kwaśnej cytryny i pieprzu. Ale... wszystko zależy od tego, jak długo będziecie ją parzyć. Dłużej parzona smakuje bardzo pikantnie, natomiast taka parzona do 3 minut ma przyjemny cytrynowy smak, a gdzieś w tle czuć odrobinę pikantności.
Zakochałam się w niej i przepadłam. Bo dodaje charakteru. Ma smak. I świetnie mnie rozgrzewa.
Kupicie ją w sieci sklepów Lidl.

Na blogu pojawia się nowy cykl. Nie wiem jeszcze czy dam radę pisać takie notki co tydzień, bo mam mało czasu... Ale mam nadzieję, że się Wam spodoba :)

... Na szczęście nie potrzebnie. Jestem po pierwszym dniu na uczelni.
Było całkiem ok. Grupa jest bardzo duża. Profil ciekawy.
Zamiast zwykłego wfu mam mieć zajęcia z samoobrony (karate i aikido). Do tego strzelnica. Będą też zajęcia fakultatywne z policją.

Zapowiada się naprawdę ciekawie :)

Jedyny minus. Musiałam przenieść się z zajęć wieczorowych na dzienne. Nie wiem kto to wymyślił, żeby wieczorowe trwały do 22. Przecież one są skierowane do osób, które pracują... Wyobrażacie sobie po etacie iść jeszcze do szkoły w tych godzinach? Ja nie... Dlatego wybrałam opcję dzienną. Zajęcia są w średnich dla mnie godzinach (np. Co druga środa jest 10h bez okienka), więc zastanawiam się, jak mały zniesie tak długą rozłąkę... Zazwyczaj wychodziłam na max. 3h... Mam nadzieję, że da sobie radę beze mnie.

Z rzeczy mniej miłych. Chora jestem teraz i ja. Czuje się jakby przejechał po mnie czołg. Boli mnie gardło, głowa, mięśnie, stawy, jestem rozpalona i kapie mi z nosa.

Cudownie...