Wieczorami, gdy Fabiś śpi mam czas na lekturę internetu. Po przeczytaniu forum, nadrobieniu serwisów plotkarskich (;)) mam czas na sferę blogową. Podzielę się z Wami kilkoma blogami, które lubię czytać i są moimi ulubieńcami w tej kwestii. Kolejność jest tutaj przypadkowa.


Po kliknięciu na zdjęcie przeniesiecie się do danego bloga :)





Blog Marianny, finki. Modowy, z pięknymi zdjęciami. Nie każda stylizacja podbija moje serce, ale wracam tam ze względu na piękne zdjęcia, urocze mieszkanie i to jedzenie. Mniaaam!




Chciałabym znać p. Dorotę osobiście i móc spróbować tych wszystkich słodkości. Ślina kapie na klawiaturę!


Uwielbiam bloga Żanety. Z postów bije spokój i radość. Miło się go czyta z kubkiem kawy w ręce. Do tego piękne zdjęcia cieszą oko. O słodkim Mateuszku nie wspominam, bo to rzecz oczywista, prawda? :) I przyznam, że jestem zauroczona nazwą ich bloga Znaczki jak robaczki oraz tytułem Tere fere kuku, świetne!


Bloga dziewczyn odkryłam niedawno, ale od razu go polubiłam. Mała Lu jest rewelacyjnie ubrana i mega słodka. Same zobaczcie jej stylizacje :)



A tutaj mój ulubiony "wnętrzarski" blog. Uwielbiam styl p. Joanny. I nie ukrywam, że zżera mnie zazdrość gdy widzę tak piękne wnętrza :) Kiedyś też się takiego dorobię, obiecuję :D


Mój ulubiony ostatnio przepiśnik. Fajne i przede wszystkim zdrowe przepisy na jedzenie, do tego piękne zdjęcia, smaczne potrawy. Czego chcieć więcej? No może artykułów spożywczych do przygotowania tych pyszności :D


I jeden z nielicznych blogów kosmetycznych, które odwiedzam. Blog Anetki (buziaki kochana! :*), która pisze świetne i szczere opinie. Do tego ma naprawdę piękne zdjęcia kosmetyków. A żeby nie było nudno, to czasami pojawiają się notki z łowami z lumpków. No i Aneta jest w ciąży, więc tym bardziej mam słabość do jej bloga, bo jestem ciekawa czego teraz używa z kosmetyków :)

Od 2 dni Fabi ma mokry kaszel. Dzisiaj byłam z nim u lekarza. Na szczęście osłuchowo jest czysty, ufff! Ale ma okropny katar. Nie wiem czy to od zębów, czy może od pyłków? W końcu wszystko zakwitło na wiosnę...


VIP :)

Czasu mniej, co już wiecie :) Ale przechodzę do konkretów, co u nas słychać.

Fabi doskonali samodzielne stanie. Potrafi utrzymać się sam nawet przez pół minuty. Dodatkowo robi to nawet kilkanaście razy dziennie. Jestem z niego ogromnie dumna! :D







Do tego znowu zaczęło się badanie dłoni, a raczej paluszków. Wszystko nimi smyra, zgina pokolei, próbuje "brumać" ustami, jeśli wiecie o co chodzi ;) Pociesznie to wygląda.

No i dziecko mi się rozgadało. Słucham jego opowieści w niezrozumiałym dla mnie języku. Świetnie to brzmi, kiedyś muszę to nagrać :D




I pochwalę Wam się. Wracam do starego "biznesu". Jestem w trakcie tworzenia bloga z biżuterią, będzie można zamawiać. Ceny przyzwoite, nie za wysokie, wzory nie skomplikowane (bo im więcej pracy, tym cena też musi być wyższa). W związku z tym, gdy ruszy blog, pojawi się też rozdanie. Jesteście zainteresowane?:)

Kolejna notka, na dość kontrowersyjny w dzisiejszych czasach temat. Chociaż poruszyć go chcę i muszę. Dla ostrzeżenia wszystkich tych z Was, które słuchają "mądrości" i zastanawiają się czy rzeczywiście w tym temacie posłuchać się rodziny.

Mowa tutaj o... chodzikach. Same pewnie nie raz i nie dwa zastanawiałyście się, czy go kupić. Do tego te komentarze, że X wsadza swoje dziecko do chodzika i ma troszkę spokoju, a dziecko uczy się chodzić, albo kiedyś to od razu wkładało się w chodzik. No tak, kiedyś..

.

Fakt, dzięki chodzikowi dziecko, które samo nie chodzi może przemieszczać się na dwóch nogach. Do tego jest zabezpieczona solidną barierką, nie obije się, nie przewróci, nie stłucze, nie będzie mieć guzów i siniaków. Tylko jakim kosztem?

Chodzik wymusza na dziecku przyjęcie postawy na dwóch nogach. Nie zawsze mięśnie grzbietu są do tego gotowe. To właśnie dlatego dziecko najpierw raczkuje i uczy się wstawać - żeby te mięśnie się rozwinęły i pracowały, żeby kręgosłup był zabezpieczony wyćwiczonymi mięśniami. Wkładając dziecko w chodzik robimy tak naprawdę 2 kroki do tyłu. Dziecko dłużej uczy się chodzić. Przez to, że zabezpieczone jest tymi podtrzymującymi majteczkami - nie odczuwa grawitacji, nie rozumie, że trzeba trzymać prawidłową postawę, aby nie upaść. Dzieci chodzikowe dłużej uczą się chodzić.

A jak z kwestią zdrowotną? Pewnie niektóre z Was słyszały teksty, bo moje dziecko chodziło w chodziku i nic się z nim nie dzieje, lub tyle dzieci jest chodzikowych i nic im nie jest. Na pewno? Popatrzcie na nasze pokolenie. Ile z nas ma wady postawy? Ile jest problemów ze skoliozą? Znacie osoby, które mają prawidłową postawę? Tak naprawdę teraz można liczyć na palcach, kto się nie garbi... Sama jestem dzieckiem chodzika. I jestem żywym przykładem na to, żeby broń Boże do chodzików nie wkładać dzieci.

Do 13 roku życia rozwijałam się rewelacyjnie. No właśnie, do... Chodzik spowodował u mnie wadę postawy pod postacią skolizy, do tego mam problem z biodrami i kolanami. Wypada mi talerz biodrowy, przez co przeskakuje mi kość udowa. Bolą od tego zarówno kolana, jak i biodra. Ból jest niesamowity. Do końca życia jestem wykluczona z jakiegokolwiek sportu. Ostatnio próbowałam zrobić kilka przysiadów. Skończyło się to okropnym, kilkudniowym bólem lewej nogi, ledwo stałam. Kilka lat temu za to, po lekcji wychowania fizycznego skończyło się na takim bólu, że nie mogłam utrzymać się na nogach. Od 1 technikum miałam zwolnienie z zajęć wfu.

Czy warto dla własnej wygody skazać dziecko w późniejszym czasie na problemy zdrowotne? Wiadomo, nie każde dziecko tę wadę będzie mieć. Ale wyjątek potwierdza regułę.

Czym więc, zastąpić chodzik?



Gdy dziecko zacznie samo, stabilnie chodzić, można kupić pchacz. Jest zdrowszy dla stawów, zachowana jest grawitacja, dziecko uczy się prawidłowej postawy, prawidłowego stawiania stóp, a do tego ma podporę, aby nie upaść.

I kochane pamiętajcie. Nasze dzieci nie raz i nie dwa zaliczą siniaka, stłuczenie, guza. Taki urok dzieci, dorastania, nauki.