Wczoraj szliśmy do baby Boni lepić pierogi. Dużo pierogów. W ręce niosłam dwie mąki i ze 2 kg farszu. Fabi ciężki, w śliskiej kurtce, więc szedł za rękę.

Po jakiejś godzinie (a do babci 5 minut spacerkiem) doszliśmy do połowy drogi. Akurat byliśmy przy sklepie.

Na chodniku Fabi znalazł grosza. Podniósł go. Wszedł do sklepu. Ja za nim.

W sklepie nikogo nie ma, ekspedientka na zapleczu.

W tym momencie Fabi zaczął krzyczeć coś w stylu "Łaaaa".

Pani przyszła, zagadała do dziecka. Fabi podszedł, dał jej tego znalezionego grosza do ręki. A Pani dała mu za to wafelek od loda.

Pierwsze zakupy moje dziecko ma za sobą :D

Co w tym najlepsze on zawsze w stosunku do obcych ludzi staje się nie ufną przylepą. A tu takie zaskoczenie!